السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
481
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
779 - ( 4 ) ابو ربيع گويد : « از امام صادق عليه السلام سوال شد : شخصى به ديگرى تعدادى درهم قرض مىدهد و او با رضايت كامل درهمهاى بهترى پرداخت مىكند و قرض دهنده و قرض گيرنده مىدانند كه قرض دهنده به اين انگيزه قرض داده است تا بهتر از آن را دريافت كند . امام عليه السلام فرمود : هرگاه قرضگيرنده رضايت كامل داشته باشد ، اشكال ندارد . » 780 - ( 5 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه امير مؤمنان فرمود : « هركس درهمى قرض دهد نبايد جز بازپرداخت مثل آن را شرط كند . آنگاه اگر قرض گيرنده بهتر از آن را پرداخت كرد ، بايد بپذيرد . » 781 - ( 6 ) يعقوب بن شعيب گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : شخصى درهمهاى ناسره قرض مىدهد و قرض گيرنده با رضايت كامل درهمهاى سره پرداخت مىكند . امام عليه السلام فرمود : اشكال ندارد و آن را از على عليه السلام بيان كرد . » 782 - ( 7 ) عبدالرحمان بن حجاج گويد : « به امام موسى بن جعفر عليه السلام گفتم : شخصى نزد من مىآيد و من از مردم براى وى جنس مىخرم و ضامن او مىشوم . وقتى او بدهى خود را به من پرداخت كرد من درهمهاى مرغوب را برمىدارم و به جاى آنها درهمهاى نامرغوب مىپردازم . امام عليه السلام فرمود : هرگاه ضمانت كند به طورى كه گاهى تحت فشار قرار گيرد و پيش از گرفتن بدهى آن را پرداخت كند و گاهى پس از گرفتن ، آن را نگه دارد ، اشكال ندارد . » 783 - ( 8 ) ابو مريم از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله شتر دو ساله بدهكار بود ، شتر چهار ساله پرداخت مىكرد . »